Fukuyama Masaharu の Heart

Στίχοι  Μουσική : Φουκούγιαμα Μασάχαρου

Αγγλική μετάφραση: Ιζουμισανο

Αγαπώ αυτά τα χέρια,

αυτά που ζούσαν απλά την κάθε μέρα

για να μας μεγαλώσουν και να μας στείλουν

στο ταξίδι της ζωής μας.

Αγαπώ τα χέρια σου.

Τα έλουζε η βροχή, όμως εκείνα επέμειναν

Να δουλεύουν το χώμα,

Να σπέρνουν έναν – έναν τους σπόρους.

Ίσως να εγκατέλειψες τα όνειρα που είχες

Όμως σ’ εμένα έδειχνες πάντα το χαμόγελο σου.

Γνωρίζουμε την Αγάπη, πιστεύουμε στην Αγάπη, η Αγάπη μας πληγώνει

Μισούμε την Αγάπη, μετά συγχωρούμε με Αγάπη

Και μαθαίνουμε πώς να αγαπάμε.

Όταν με χτυπούσαν οι άνεμοι,

όταν ήμουν συγχυσμένος και γεμάτος αμφιβολίες

ψάχνοντας για ένα δρόμο στη ζωή,

το χαμόγελό σου ήταν ο Οδοδείκτης μου.

Αγαπώ αυτή τη θάλασσα.

Τον μακρύ καμπυλωτό δρόμο της ακτής,

Τη γραμμή της θάλασσας όπου γεννήθηκες και μεγάλωσες.

Όταν βρίσκομαι εκεί, ξαλαφρώνω από τις λύπες.

Δε διστάζεις, έστω κι αν πληγώνεσαι, δεν σε καταβάλει ο πόνος.

Έλεγες ότι η Νίκη στη ζωή είναι ο σωστός δρόμος.

Κι όπως αγωνίζομαι ν’ ανοίξω δρόμο μέσα από τις αποτυχίες,

εσύ είσαι η παρηγοριά μου…

Γνωρίζουμε ανθρώπους, πιστεύουμε σε ανθρώπους

κι οι άνθρωποι μας πληγώνουν.

Μισούμε τους ανθρώπους, μετά συγχωρούμε τους ανθρώπους

Και μαθαίνουμε να καταλαβαίνουμε τους ανθρώπους.

Χτυπημένος από τον άνεμο, με γέλιο ή με δάκρυα, στο ταξίδι της ζωής,

Το χαμόγελο σου ήταν ο Οδοδείκτης μου.

Χτυπημένος από τον άνεμο, τρέχω μπροστά.

Γιατί εσύ μου έδειξες το δρόμο της ζωής.

Αγαπώ αυτά τα χέρια.

Κοίτα! Μοιάζουν με τα δικά σου χέρια!

Αγαπώ τα χέρια σου,

Τα χέρια που μας μεγάλωσαν

Και μας έστειλαν στο ταξίδι της ζωής.

Μερικά λόγια: Αυτό το τραγούδι ο κ. Φουκούγιαμα το έγραψε για να τιμήσει τη μνήμη της γιαγιάς του. της Γιαγιάς των Μανταρινιών. Της γυναίκας της οποία το χαμόγελο τον οδηγούσε πάντα.

Και είναι το καλύτερο μνημόσυνο για τη μακαρισμένη.