Στίχοι - Μουσική: Φουκούγιαμα Μασάχαρου
Είναι πραγματικά παράξενο το πώς, όταν ήμουν μικρό παιδί
Δεν μπορούσα να μεγαλώσω, όσο κι αν το ήθελα
Και τώρα που μεγάλωσα, με την καρδιά μου να χάνει ένα χτύπο,
Γυρίζω ξανά σ’ εκείνο το μικρό παιδί (που ήμουν τότε)
Οι απαντήσεις που πήρα από τη ζωή που έζησα ως τώρα
Πιθανότατα να είναι όλες λάθος, λίγες από αυτές σωστές
Κι έτσι, ενώ έχω κάνει λάθη στη ζωή μου, έγινα αυτός που είμαι σήμερα.
Δεν ξέρω αν είναι καλός ή κακός ο τρόπος που έζησα τη ζωή μου.
Όμως, για να έχουν δύναμη τα γονίδια μου
ακόμα και μετά από εκατό χρόνια, θα κάνω ό, τι μπορώ
και θα ζήσω τώρα με τον καλύτερο τρόπο που ξέρω.
Ακόμα και σήμερα, μπορώ να θυμηθώ καθαρά
Τον πόνο που προκάλεσα, τους ανθρώπους που αγάπησα.
Το να επικοινωνείς με τους άλλους και να καταλαβαίνεις τους άλλους
είναι το ίδιο δύσκολο με το να ερωτεύεσαι.
Εκείνες οι μέρες της νιότης μου που έζησα
Είναι γλυκόπικρες και γεμάτες πληγές.
Όμως για να εξακολουθούν να αγαπούν τα μικρά μου γονίδια
ακόμα κι όταν θα έχουν περάσει εκατό χρόνια,
θα τους δώσω τώρα τη δύναμη μου,
προχωρώντας μπροστά και ζώντας για το σήμερα.
Μη φοβάστε αποτυχίες και θλίψεις
Γιατί κλείνουν μέσα τους τη γνώση του πώς να είστε
Προετοιμασμένοι να αντιμετωπίσετε την αναπόδραστη αγωνία.
Και από όλα αυτά μαθαίνουμε να νικούμε τη θλίψη.
Είχα ένα ανόητο όνειρο και δεν ήταν μικρό,
Τόσο ανόητο που με έκανε να ντρέπομαι
ακόμα και να το σκέφτομαι τώρα πια.
Όμως με κάποιο τρόπο, πριν καν το συνειδητοποιήσω,
ένα μικρό μέρος του πραγματοποιήθηκε.
Σωστά, τώρα που το σκέφτομαι
Το που βρίσκομαι σήμερα εδώ
Δεν οφείλεται μόνο σε μένα αλλά και στα γονίδια
Που με έκαναν αυτό που είμαι,
Γονίδια εκατό, όχι, χιλίων χρόνων πριν
Που με επαινούν και που γνέφουν επιδοκιμαστικά
Τώρα θα ζήσω με τον καλύτερο τρόπο που ξέρω
Θα ζήσω στο έπακρο τη ζωή που μου δόθηκε
Σήμερα και κάθε μέρα, θα κάνω το ίδιο.
Recent Comments