Fukuyama Masaharu の Heart

โตเกียวทาวเวอร์ ~ ผมกับรายการวิทยุและแม่ในบางครั้งคราว ~
 

6 กุมภาพันธ์ 1969
ในห้องคลอดเล็กๆ ของแผนกสูตินารีเวชศาสตร์ เมืองท่านางาซากิ
สาวสวยผู้ได้รับการขนานนามว่าเป็น โซเฟีย ลอเรน แห่งนางาซากิ
ได้ให้กำเนิดเด็กชายหนึ่งคน
 
เด็กมีน้ำหนักมากกว่า 4 กิโลกรัม

และทารกตัวโตซึ่งเกิดจากสาวสวยคนนั้น
ได้กลายเป็นนักจัดรายการวิทยุที่มีชื่อเสียงของรายการ All Night Nippon ในอีกหลายปีต่อมา
ซึ่งเจ้าตัวเองก็ไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าจะได้มานั่งจัดรายการสดออกอากาศในโตเกียวแบบนี้
นั่นคือ มาซาฮารุ ฟุคุยาม่า ผู้มีอายุได้ 0 ขวบ
 
 
และนี่คือเรื่องราวสมัยยังเด็กของชายผู้ซึ่งจากบ้านเกิดที่นางาซากิเมื่ออายุได้ 18 ปี และกลายเป็น “สมบัติแห่งวงการวิทยุ” ที่โตเกียว

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

“มาซาฮารุ แม่จะบอกอะไรให้นะ ใครๆก็เรียกแม่ว่าเป็น โซเฟีย ลอเรน²⁰ แห่ง นางซากิล่ะ
ส่วนพ่อของแก เขาก็เป็นที่รู้จักในนาม มาซาโอะ โคมัตสึ ของนางาซากิด้วยเหมือนกัน”
แม่ชอบพูดแบบนี้อยู่บ่อยๆ ตั้งแต่ผมยังเล็กๆ
แล้วผมก็คิดไปประสาซื่อแบบเด็กๆ ว่า “โอ้ แม่เราดูเหมือนฝรั่งด้วย!”
 
และก็เพราะว่าหน้าตาผมเหมือนแม่นี่เอง ตอนที่ยังเล็กๆอยู่ ผมจึงถูกเข้าใจผิดว่าเป็นเด็กผู้หญิงอยู่บ่อยครั้ง
การซักรีดเสื้อผ้านั้นเป็นหน้าที่ของผม และก็ทำให้ผมชอบเรื่องการทำความสะอาดมาก
ลองนั่งคิดดูแล้ว ดูเหมือนว่าผมเป็นพวกชอบที่จะทำให้คนอื่น “รู้สึกพออกพอใจ” มาตั้งแต่ตอนเป็นเด็กๆ
ผมชอบแอบล้วงเงินออกจากกล่องรูปแรคคูนสำหรับเก็บตังค์ของพ่อ
แล้วก็เอามาซื้อช่อดอกคาเนชั่นให้แม่ แล้วก็บุหรี่ยี่ห้อเชอร์รี่ซึ่งเป็นยี่ห้อโปรดให้กับพ่อ
อันที่จริงแล้ว มันก็คือการแปรสินทรัพย์ส่งกลับคืนเจ้าของดีๆ นั่นเอง
 
ถ้าคิดถึงพฤติกรรม “การแนะนำเรื่องต่างๆ” แก่คนทั่วๆไปของผมทุกวันนี้
ซึ่งน่าจะติดเป็นนิสัยมาตั้งแต่ตอนเป็นเด็กๆ
แต่ความจริงแล้ว กลับเป็นว่า ผมมักจะรู้สึกกระอักกระอ่วนใจอย่างมากเสมอถ้าหากว่ามีคนชมหรือว่าให้กำลังใจ
ผมไม่เคยได้รับคำยกย่องชมเชยทั้งจากแม่และก็คนที่อยู่รอบๆ มาก่อนเมื่อตอนเป็นเด็ก
ก็เลยรู้สึกว่าเป็นเรื่องที่จัดการความรู้สึกได้ลำบากเอาการ
ทั้งเรื่อง “การถูกชื่นชม” และ “การชมผู้อื่น”
นับได้ว่าเป็นความกรุณาของแม่ ที่ได้ปล่อยให้ผมเติบโตขึ้นมาอย่างเป็นตัวของตัวเองโดยปราศจากอิทธิพลของแม่และคนรอบข้าง
แต่นั่นก็เลยทำให้ผมกลายเป็นคนที่ “รับกำลังใจหรือพูดจาแบบให้กำลังใจ” ไม่ค่อยเป็น
 
เมื่อเห็นแม่ที่ทำงานไปด้วย ดูแลพวกเราไปด้วย บางครั้งผมก็คิดว่า “แม่ช่างยอดเยี่ยมอะไรเช่นนี้”
ตอนที่พ่อเสีย เรามีแขกมาในงานศพมากกว่าร้อยคน
วันนั้นที่นางาซากิฝนตก
แม่เช็ดรองเท้าของแขกร้อยกว่าคนนั้นไปทีละข้างด้วยผ้าจนสะอาด
ก่อนจะจัดเรียงไว้ที่หน้าประตูทางเข้าอย่างเป็นระเบียบ และยังเสิร์ฟชากับเค้กให้กับแขก
แม่อาจจะไม่เคยสั่งสอนเราด้วยคำพูด แต่ว่าสิ่งที่แม่ทำสอนเราได้มากมายเหลือเกิน
ผมมองดูแม่จากด้านหลัง
สำหรับผมผู้ซึ่ง  “รับกำลังใจหรือพูดจาแบบให้กำลังใจ” ไม่ค่อยเป็น
แน่นอนว่าไม่สามารถพูดได้ว่า “พยายามเข้านะครับ แม่” ออกมาได้
และมันก็ยังถูกเก็บไว้อยู่ในใจผมจนกระทั่งวันนี้…..
 
นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมตอนนี้ ไม่ใช่แค่วันแม่เท่านั้น
แต่ในวันเกิดผม วันที่ 6 กุมภาพันธ์ ผมจะส่งดอกไม้
พร้อมกับแนบการ์ดไปให้แม่ด้วยเสมอ “ขอบคุณครับที่คลอดผมมา”
เพิ่อเป็นการขอบคุณแม่เพียงคนเดียวผู้ซึ่งให้กำเนิดเด็กหนัก 4 กิโลขึ้นมาบนโลกใบนี้
 

¹⁰ Sophia Loren (1934-)  นักแสดงหญิงชาวอิตาลีที่มีชื่อเสียงมากในยุค 50s-80s
¹¹  Masao Komatsu (小松政夫) (1942-) นักแสดงชาย, ดาวตลกชื่อดังชาวญี่ปุ่น

This is a Thai version of the article translated in English by izumisano at MashaPlus [dot] Info Forums from original Japanese article translated into Chinese by Midori at Fukuyama Honne (Articles 424 & 425)
The English translation is available here.